«

»

apr 07

Het Mysterie (van de werkende) vrouw

Ik heb al jaren geleden opgegeven om vrouwen proberen te begrijpen. Dat neemt niet weg dat ik me nog graag laat verrassen door (het gedrag van) vrouwen. En hoewel het ondoenlijk is om een individuele vrouw te doorgronden; ik blijf toch geïntrigeerd door het gedrag van de ‘groep’ vrouwen (ook vanuit beroepsmatige interesse)

Uit alle onderzoeken blijkt dat de vrouw superieur is aan de man: ze hebben een hogere pijngrens, zijn creatiever, kunnen beter socializen, beinvloeden, hebben een beter geheugen (niet te verwarren met een olifantengeheugen), en kunnen wel multitasken.  Naast deze fysische eigenschappen zijn vrouwen tegenwoordig ook nog eens hoger opgeleid.

Hoe kan het dan toch dat vrouwen het zo slecht doen op de arbeidsmarkt?

Vrouwen werken minder, verdienen minder, en zijn minder vaak ‘top’manager. Zelfs in de dingen waar ze stereotypisch goed in zouden moeten zijn, zoals koken, breken vrouwen niet door tot de absolute top (geef toe: hoeveel vrouwelijke chefkoks kun jij nu noemen?)

En dit ondanks alle positieve discriminatie, vrouwen-netwerken, Internationale vrouwendag, diversity-programma’s, vrouwenseminars, vrouw-vriendelijkheids-certificeringen, onderneemster-verkiezingen en andere emancipatie-acties.

Uit bedrijfs-economisch perspectief zou je bijna geneigd zijn te zeggen dat investeren in vrouwen weggegooid geld is.

Ligt het dan aan ‘ons’: de huidige werkmaatschappij waarin de dominante brulapen vrouwen pesten of onvoldoende begeleiden? Of is het een bewuste keuze van vrouwen om minder te werken en zijn ze eigenlijk juist heel slim bezig dat ze hun partners laten zwoegen en zelf lekker thuis zitten? Is dit nu juist het toppunt van emancipatie en democratie (let op de klemtoon): en is dit juist de winst dat vrouwen nu zoveel keuze en opleiding hebben dat ze nu bewust en in vrijheid zelf kunnen kiezen? Of zijn vrouwen eigenlijk helemaal niet zo slim en doen ze zelf gewoon stomme dingen?

Ik vind het te kort door de bocht om een kinderwens, of culturele bepalingen de ‘schuld’ te geven van de lage arbeidsparticipatie. Ik vraag me überhaupt ook af hoe zinvol het is om heel lang retrospectief te zoeken naar oorzaken. Misschien doet de markt(werking) op dit moment eigenlijk juist precies waar het goed in is en biedt het een evenwicht in vraag een aanbod. Wellicht is het ook gewoon beter om vooruit te kijken: om bij een krappe arbeidsmarkt of behoefte aan meer vrouwelijke inbreng, niet op zoek gaan naar een collectieve oplossing voor ‘de vrouw’, maar vaker een omgeving te creëren die op dat moment prettig voelt voor een individuele dame.

Hoe dan ook: ik hoop in ieder geval dat vandaag de lente doorzet en we collectief kunnen genieten van mooi vrouwelijk schoon (#rokjesdag), en ga ik vanmiddag een leuk bloemetje meenemen voor mijn eigen lieve vrouw! Gewoon omdat het kan.

2 comments

  1. Gineke

    Leuk onderwerp om op de ’1-na laatste dag’ voor het weekend te bespreken met een drankje aan de keukentafel….en dan kan het laat worden!! Niet de bedoeling van een ‘comment’ schrijven maar moest het even kwijt. Heel goed onderwerp om lang over te praten en ik moet zeggen…ondanks dat ik zelf ‘vrouw’ ben vindt ik het erg goed geschreven, complimenten!

  2. @3xnix

    Goed verhaal!

    Alleen staat de vraag dus nog steeds open, waarom dan toch? Ik gok op dat ze inderdaad zo slim zijn dat ze ons gewoon liever laten zwoegen. Kunnen zij lekker met hun vriendinnen naar de Libelle vriendinnen dag en zo

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>